Święte i pewne dowody łaski dane Dawidowi

„Nakłońcie swojego ucha i pójdźcie do mnie, słuchajcie, a ożyje wasza dusza, bo ja chcę zawrzeć z wami wieczne przymierze, z niezłomnymi dowodami łaski okazanej niegdyś Dawidowi“ (Iz.55:3). Pan obiecał nam wieczne przymierze. Są to niezłomne dowody łaski dane kiedyś Dawidowi. Jest tak jak napisał Dawid: „Bo nie zostawisz duszy mojej w otchłani, nie dopuścisz, by twój pobożny oglądał grób“ (Ps.16:10). Niezłomne dowody łaski, to są święte dowody. To, co Bóg obiecał Dawidowi jest święte. Aby to zrozumieć, przeczytajmy dwa wersety: „I my zwiastujemy wam dobrą nowinę. Tę obietnicę, którą dał ojcom. Wypełnił teraz Bóg dzieciom ich przez wzbudzenie nam Jezusa, jak to napisano w psalmie drugim: Synem moim jesteś, dzisiaj cię zrodziłem“ (Dz.Ap.13:32-33). Pisze tutaj o zmartwychwstaniu Jezusa. W wersecie 34a czytamy: 

„wzbudził z martwych, aby już nigdy nie uległ skażeniu“ W Księdze Objawienia pisze: „Byłem umarły, lecz oto żyję na wieki i mam klucze śmierci i piekła“ (Obj. 1:18).  „Powiedział to tak: Dał wam święte rzeczy Dawidowe, rzeczy pewne“(Dz.Ap.13:34b). Nikt nie wpadłby na pomysł, że Izajasz pisał o Zmartwychwstałym, gdyby Paweł nie napisał, że chodzi tu o Chrystusa. Chrystus nie tylko umarł, ale i zmartwychwstał!

„Dlatego i na innym miejscu mówi: Nie dopuścisz, by święty twój oglądał skażenie“. „Dawid bowiem, gdy wykonał służbę, jaką mu wyroki Boże za jego pokolenia wyznaczyły, zasnął, został przyłączony do ojców swoich i oglądał skażenie“. „Lecz ten, którego Bóg wzbudził, nie oglądał skażenia“ (Dz. Ap. 13:35 oraz 36 i 37). To jest wspaniałe! Święte dobra, które Bóg obiecał Dawidowi, to jest nasz wspaniały, zmartwychwstały Pan Jezus Chrystus.

„Mężowie izraelscy! Posłuchajcie tych słów: Jezusa Nazareńskiego, męża, którego Bóg wśród was uwierzytelnił przez czyny niezwykłe, cuda i znaki, jakie Bóg przez niego między wami uczynił, jak sami wiecie, gdy według powziętego z góry Bożego postanowienia i planu został wydany, tego wyście rękami bezbożnych ukrzyżowali i zabili; ale Bóg go wzbudził, rozwiązawszy więzy śmierci, gdyż było rzeczą niemożliwą, aby przez nią był pokonany. Dawid bowiem mówi o nim: Miałem Pana zawsze przed oczami mymi, gdyż jest po prawicy mojej, abym się nie zachwiał. Przeto rozweseliło się serce moje i rozradował się język mój, a nadto i ciało moje spoczywać będzie w nadziei, bo nie zostawisz duszy mojej w otchłani i nie dopuścisz, by święty twój oglądał skażenie. Dałeś mi poznać drogi żywota, napełnisz mnie błogością przez obecność twoją. Mężowie bracia, wolno mi otwarcie mówić do was o patriarsze Dawidzie, że umarł i został pogrzebany, a jego grób jest u nas aż po dzień dzisiejszy. Będąc jednak prorokiem i wiedząc, że mu Bóg zaręczył przysięgą, iż jego cielesny potomek zasiądzie na tronie jego, mówił, przewidziawszy to, o zmartwychwstaniu Chrystusa, że nie pozostanie w otchłani ani ciało jego nie ujrzy skażenia. Tego to Jezusa wzbudził Bóg, czego my wszyscy świadkami jesteśmy“ (Dz. Ap. 2:22-32).

Pan zmartwychwstał i żyje na wieki. On wstąpił do nieba i siedzi po prawicy Majestatu. Jaka to piękna obietnica. „Albowiem nie Dawid wstąpił do nieba, powiada bowiem sam: Rzekł Pan Panu memu: Siądź po prawicy mojej, aż położę nieprzyjaciół twych podnóżkiem stóp twoich. Niechże tedy wie z pewnością cały dom Izraela, że i Panem i Chrystusem uczynił go Bóg, tego Jezusa, którego wy ukrzyżowaliście. A gdy to usłyszeli, byli poruszeni do głębi i rzekli do Piotra i pozostałych apostołów: Co mamy czynić, mężowie bracia? (Dz. Ap. 2:34-37). Jezus, który został zabity przez własny lud jest świętymi, pewnymi dobrami Dawida (w.37).

Dlatego musimy nauczyć się częściej doświadczać świąt (3.Mojż. 23). Jak smakować ucieleśnienie Pana, Jego śmierć, zmartwychwstanie, Jego wniebowstąpienie i wiele innych prawd? To wszystko jest dzisiaj dla nas świętem: Świętem Paschy, Świętem Niezakwaszonych Chlebów, Świętem Pierwocin (zmartwychwstanie), i Świętem Tygodni (wniebowstąpienie) oraz to, że dzisiaj siedzi na tronie, a każdy wróg będzie podnóżkiem Jego stóp. Kiedy świętujemy stół Pana, powinniśmy dać wyraz temu, czego nauczyliśmy się i czego doświadczyliśmy. Rozkoszujmy się świętami, jedzmy, pijmy i nie zapominajmy obchodzić je codziennie. W dniu Pana Ojciec chce  widzieć, czego Chrystus dokonał w nas każdego dnia. Jest to Boża droga uwielbienia Boga i naszej przemiany. Wspaniały Chrystus stał się dzisiaj dla nas każdym świętem. Szef kuchni może dla nas gotować, ale nie może zmusić nas do jedzenia. Tak samo Chrystus przygotował dla nas wszystko, ale my musimy teraz spożywać Jego pokarm. Wszystko, czego Bóg dokonał jest pewne i ma źródło w Świętym Chrystusie. Brak słów, aby to zrozumiale opisać. Dawid jest obrazem Chrystusa, który stał się ciałem, zmartwychwstał, wstąpił do nieba i dzisiaj siedzi na tronie.